บทที่298ถูกมัดเอาไว้

พยุงสุมิตรขึ้นรถจันวิภารับผิดชอบพูดคุยกับสุมิตรไม่หยุดหย่อนธนภาครับผิดชอบการขับรถและรีบไปโรงพยาบาล

……

ตั้งแต่การมาอยู่ด้วยกันของสุมิตรกับจันวิภานี่เป็นครั้งที่สองที่สุมิตรนอนโรงพยาบาลเพราะพยายามนึกถึงเรื่องเมื่อปีนั้นและทั้งสองครั้งนั้นเกิดขึ้นในระยะเวลาที่ใกล้เค

บทที่299กลับไปอยู่ข้างสุมิตร?

“......ครับ！”บอดี้การ์ดสองคนนั้นถูกสุพจน์ตะคอกใส่เสียจนตัวสั่นตระหนักได้ว่าตนเองได้ทำผิดไปแล้วรีบร้อนที่จะแก้มัดให้จันวิภาและเอาผ้าที่อุดปากเธออยู่ออกมาหลังจากเสร็จสิ้นทั้งหมดจึงได้พากันถอยออกไปเพื่อรอคำสั่งจากสุพจน์

สุพจน์เดินมาข้างๆจันวิภายื่นแขนออกมาดึงมือเ

บทที่300ยังไม่ตาย

มือวางอยู่บนแผ่นหลังของเขาตบเบาๆเช่นนี้จะกล่อมให้นิเวศน์หลับได้

นิเวศน์ถูกตบจันสบายดวงตาหรี่ปิดลงได้เพียงครู่ก็ลืมตามาพูดกับจันวิภา“มามี๊ถ้าคิดถึงปะป๋าก็กลับไปได้ตลอดเลยนะ”

จันวิภาตบหลังให้เขาหลับตาลงได้อย่างยากลำบากลืมตาขึ้นแล้วก็คุยกับเธออีกครั้งทันใดนั้นโกรธจันวิ