บทที่296วิกฤติ

การแสดงออกของคนบนภาพเองก็เปลี่ยนแปลงมีทะเลาะกันมีอบอุ่นมีสีหน้าของสุมิตรที่โกรธและก็มีสีหน้าที่เขามองจันวิภาอย่างอบอุ่น

ยิ่งดูต่อในสมองของสุมิตรก็มีเศษเสี้ยวลอยเข้ามาไม่หยุดหย่อนแต่มันไหลไปอย่างรวดเร็วสุมิตรยังไม่ทันได้มองหรือจับมันก็สลายหายไปแล้ว

สุมิตรพลิกดูรูปต่อไปเ

บทที่297เส้นชีวิต

สิ่งที่สุมิตรทนไม่ได้มากที่สุดก็คือการหักหลังเมื่อก่อนคือจันวิภาตอนนี้เป็นเพื่อนรักของเขาที่คบหากันมานานหลายปีนี่เขาจะทนได้ไง?รวมถึงปริศนาแห่งความลึกลับเมื่อหกปีที่แล้วมันทำให้สุมิตรคลั่งขึ้นมาอดไม่ได้ที่จะตะคอกใส่ธนภาคด้วยความโกรธ

“......”ต่อหน้าคำกล่าวโทษของสุมิตรธนภาคเ

บทที่298ถูกมัดเอาไว้

พยุงสุมิตรขึ้นรถจันวิภารับผิดชอบพูดคุยกับสุมิตรไม่หยุดหย่อนธนภาครับผิดชอบการขับรถและรีบไปโรงพยาบาล

……

ตั้งแต่การมาอยู่ด้วยกันของสุมิตรกับจันวิภานี่เป็นครั้งที่สองที่สุมิตรนอนโรงพยาบาลเพราะพยายามนึกถึงเรื่องเมื่อปีนั้นและทั้งสองครั้งนั้นเกิดขึ้นในระยะเวลาที่ใกล้เค