บทที่277 ผมคิดถึงคุณพ่อ

“นั่น.......” ถึงแม้ว่าจะรู้สึกว่าคำพูดของสุพจน์นั้นถูกต้อง แต่จันวิภาก็อดไม่ได้ที่จะโต้แย้งออกมา “แต่นี่มันเป็นผลมาจากความพยายามและร่วมกันของทุกคน แน่นอนว่าฉันต้องไปเลี้ยงฉลอง มันเป็นเรื่องยากที่จะพูด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ฉันเป็นเจ้านายของพวกเขา”

“คุณต้องคิดใ

บทที่278 วิธีของสุมิตร

ถึงแม้ว่าบางครั้งจะไม่ได้พูด แต่เมื่อมองเด็กบางคนที่มีพ่อคอยทนุถนอมดูแล ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชม

แต่เธอจะมีวิธีอะไร ใครใช้ให้พ่อที่แท้จริงของเขาคือสุมิตรล่ะ ถ้าเป็นคนอื่นคงดีกว่านี้....

จันวิภาอดไม่ได้ที่จะกระชับกอดนิเวศน์พลางพูดแผ่วเบาว่า “นิเวศน์ มามี๊ขอโ

บทที่279 ให้จันวิภามาหาผม

“พูด! ตอนพวกคุณอยู่ที่บริษัท ตะวันกรุ๊ป จำกัด มันมีอะไรเกิดขึ้น ทำไมทุกคนถึงทำหน้าแบบนั้น เป็นใบ้กันไปหมดแล้วเหรอ!”

ในที่สุดเจ้านายก็ตบโต๊ะด้วยความโมโห เพื่อนร่วมงานฝ่ายขายจึงเป็นหน่วยกล้าตายเอ่ยปากเล่าเรื่องเมื่อเช้าที่ไปประชุมกับบริษัท ตะวันกรุ๊ป จำกัด

แต่