บทที่232ฉันถูกคุณบังคับ

เสียงที่มีพลังดึงดูดราวกับแม่เหล็กของสุมิตรตอนนี้วนเวียนอยู่ข้างหูทำให้เธอลุ่มหลงอีกนิดเดียวจันวิภาก็เกือบจะพยักหน้าตอบรับคำของสุมิตร

แต่กลับกันเธอไม่สามารถ!ไม่สามารถอย่างแน่นอน!

ช่วงเวลาสำคัญที่เกิดขึ้นในสมองของจันวิภาคือครั้งสุดท้ายที่จันวิภาพบกับพ่อในตอนนั้

บทที่ 233ฉันรักเธอจันวิภา

หลังจากที่สุมิตรตะคอกเสร็จ เขาก็จับตัวจันวิภากดลง และจูบเธออีกครั้ง แต่ครั้งนี้สุมิตรได้เอามือล้วงเข้าไปในเสื้อของจันวิภาด้วย

บทที่จันวิภาโดนสุมิตรจับกดอยู่นั้นในหัวของเธอก็สับสนวุ่นวายไปหมด แต่สมองของเธอยังคงได้สติอยู่ เธอพูดออกมาแผ่วๆว่า “นายดูสิ ทั้งหมดนี้นาย

บทที่234ก้มตัวลงไปจูบเธอ

ถึงแม้ว่าจะพูดปลอบใจตัวเองแบบนี้แต่ความรู้สึกเกลียดของจันวิภาก็ไม่ได้มีมากเท่าเมื่อก่อนแล้ว เธอมีความสุขที่จะทำอาหารให้สุมิตร ในขณะที่รอจันวิภาทำอาหารสุมิตรก็ใส่เสื้อผ้าของตัวเองและนั่งอ่านนิตยาสารอยู่ที่โซฟา

จันวิภามองดูสุมิตรจากมุมข้าง เธอพบว่ามองมุมนี้สุมิตรก็หล