บทที่194ที่แท้ก็จำเธอได้

“ครับ！บอสใหญ่！”

ก่อนขึ้นรถสุพจน์จ้องมองไปยังชั้นที่จันวิภาอยู่ด้วยสายตาที่ยุ่งเหยิงจากนั้นจึงก้มตัวเข้าไปนั่งในรถริมฝีปากยิ้มขึ้นมาอย่างน่าแปลกประหลาด

……

พูดถึงจันวิภา

เพราะในใจมีความรู้สึกผิดจันวิภาจึงนอนไม่หลับทั้งคืนรอจนกระทั่งตื่นนอนตอนเช้ามอง

บทที่195ฉันไม่ได้ชอบนาย

“ฉันพูดมาเยอะขนาดนี้จริงๆแล้วฉันต้องการพิสูจน์สิ่งหนึ่ง--ว่าฉันน่ะไม่ได้ชอบนายเลย！แล้วก็ไม่คิดจะไปยั่วนายด้วย！ไม่ว่าฉันจะพูดอย่างไงมันก็ดูไม่ได้เลวร้ายอะไรผู้ชายคนไหนก็ทำไม่ได้งั้นหรอ?จะไปยั่วผู้ชายที่มีคู่หมั้นแล้วไปเป็นมือที่สามทำไมกัน?นายก็อย่ามาฉันอย่างนั้นและนี่ฉันก็

บทที่196สุมิตรสงสัยเธอเข้าแล้ว

“นาย！”

หลังจากที่จันวิภาพ่นคำพูดออกมาอย่างโมโหเขาก็ไม่รู้ว่าจะแก้ตัวกับสุมิตรอย่างไรอีก

ที่สุมิตรพูดก็ไม่ผิดเธอได้ผ่านการแนะนำจากเจริญศรีเข้ามาโดยตรงอย่างราบรื่นไม่เคยอ่านคู่มือพนักงานอะไรนั่นทั้งนั้นและก็ไม่รู้กฎเกณฑ์ที่ดำมืดอะไรนั่นด้วย

คราวนี้อ