บทที่171ถนนมันแคบจึงพบกันอีกครา

“......”หลังจากที่เจอจันวิภาก็ได้แต่จ้องมองเงียบๆไม่พูดไม่จาพัชรีเองก็ไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้าเลยแม้แต่น้อยพัชรีที่เป็นเช่นนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกับเป็นคนแปลกหน้าอยู่เล็กน้อย

แต่ความกังวลใจของพัชรีที่มีต่อเธอนั้นเป็นเรื่องจริง

รอจนกระทั่งอ้อมกอดเต็มไปด้วย

บทที่172การยั่วยุของเจริญศรี

“เธอหยุดก่อน！！！”สายตาของเจริญศรีจ้องมองมาด้วยความโกรธ

จันวิภากับพัชรีอึ้งตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแล้วหันหน้ากลับมามองเธอด้วยความประหลาดใจเห็นเพียงเจริญศรีชี้นิ้วมายังเสื้อผ้าที่จันวิภาสวมใส่แล้วพูดออกมาอย่างไม่พอใจ“เสื้อผ้าที่เธอสวมอยู่ฉันมองเอาไว้ก่อนแล้วเธอเอามันไป

บทที่173พบคนรู้จักตอนทานข้าว

ผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน？！ทำไมถึงจ้องมองเธออย่างหื่นกามขนาดนี้？！

จันวิภาเครียดอยู่เล็กน้อยณตอนนี้ท้องฟ้าก็ได้มืดลงมาแล้วแม้ว่าจะมีไฟที่ส่องว่างอยู่ตรงถนนแต่ถึงกระนั้นเมื่อถูกคนจ้องมองเช่นนี้ภายในใจของเธอก็ยิ่งเพิ่มความรู้สึกทีเป็นอันตรายขึ้นไปอีก

ฝ่ายตรงข้าม