บทที่ 165

บทที่165 ความจริงของอุบัติเหตุทางรถยนต์

“ นี่…… เป็นแบบนี้นี่เอง ……”

พอฟังธนภาคพูดจบ จันวิภาเลยผ่อนคลายลง ความจริงในตอนนั้นเป็นแบบนี้นี่เอง แต่ว่าก็ดี นราวิชญ์ไม่ได้ตาย ความรู้สึกผิดของเธอก็น้อยลง!

แต่ว่า…… พูดไปแล้ว เธอมองสุมิตรผิดไป?!

！

แต่ไม่ว่าย

บทที่ 166

ผู้หญิงคนนี้คุ้นเคยมาก

ที่จริง บรรยากาศที่ร่าเริง เนื่องจากประโยคของจันวิภากลับสู่จุดเยือกเย็น

รอยยิ้มบนใบหน้าของธนภาคที่ปากแข็ง เขาพิงโซฟาอย่างไม่ธรรมชาติ คิดอยู่สักครู่ เขาพูดอย่างช้าๆ ลูกชายของคุณ ฉันจะช่วยคุณหาเขาอย่างเต็มที่ แต่ว่า······หลังจากที่หาลูกชายเจอ

บทที่ 167

บทที่167 คุณเหมือนคนๆหนึ่ง

ธนภาคพูดจบ ถึงแม้เขาสองคนจะรู้จักกันมานานแล้วจันวิภา พวกเขาทั้งสองยังคงยิ้มให้กันอย่างสุขภาพ

คุณต้องทำมันทั้งหมด

สุมิตรพยักหน้า ก็ถือว่าทีกทายแล้ว แต่เจริญศรีจะไม่พอใจสักเท่าไหร่ แต่ก็ยังใช้มารยาทเพื่อยิ้มตอบให้จันวิภา “สวัสดี”