บทที่ 15

บทที่15 ความอัปยศอดสู ถูกประมูลไปเสียแล้ว

“สุมิตร นายปล่อยฉันนะ......”จันวิภาทั่วทั้งเรือนร่างนิ่มนวล ร่างกายอ่อนแอ ขัดขืนเขาอย่างไร้เรี่ยวแรง แต่เนื่องจากทนไม่ไหว จึงได้ส่งเสียงร้องครางออกมาเบาๆ

“เป็นลูกสาวของยัยร่านนั่นจริงๆ เลวทรามต่ำช้าเหมือนกันไม่มีผิด！”คำพูดอันเยือกเย

บทที่ 16

บทที่16 ชายหน้ากากเงิน รูปงาม

“นี่มันที่ไหนกันแน่ ทำไมฉันถึงถูกขังอยู่ที่นี่ พวกนายประมูลฉันอย่างนี้มันผิดกฎหมายนะปล่อยฉันออกไป รีบปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้”จันวิภาร้องตระโกน มือจับไปยังซี่กรงด้วยความโกรธ โซ่ตรวนที่คล้องอยู่กับกุญแจมือกระทบกับลูกกรง จนเกิดเสียง “แกร๊กๆ”ทำให้เหล่าบรรดาผู

บทที่ 17

บทที่17 เธอถูกคนซื้อไปแล้ว

“คุณผู้ชาย ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันแค่ถูกหลอกมาที่นี่ ฉัน.....ขอร้องคุณช่วย.....ปล่อยฉันไปเถอะ.....”จันวิภาลุกขึ้นยืน อยากคว้ามือของผู้ชายคนนั้นมาจับเพื่อขอร้อง

“หึ.....”ชายคนนั้นกลับยิ้มขึ้นมาในทันที จ้องมองดูจันวิภาแล้วพูดออกมาอย่างสนุกสนาน“โดนหลอกม