ตอน 15
กาลเวลาพิสูจน์ใจนาย
บทที่15 ความอัปยศอดสู ถูกประมูลไปเสียแล้ว
“สุมิตร นายปล่อยฉันนะ......”จันวิภาทั่วทั้งเรือนร่างนิ่มนวล ร่างกายอ่อนแอ ขัดขืนเขาอย่างไร้เรี่ยวแรง แต่เนื่องจากทนไม่ไหว จึงได้ส่งเสียงร้องครางออกมาเบาๆ
“เป็นลูกสาวของยัยร่านนั่นจริงๆ เลวทรามต่ำช้าเหมือนกันไม่มีผิด！”คำพูดอันเยือกเย็นของสุมิต
ตอน 16
บทที่16 ชายหน้ากากเงิน รูปงาม
“นี่มันที่ไหนกันแน่ ทำไมฉันถึงถูกขังอยู่ที่นี่ พวกนายประมูลฉันอย่างนี้มันผิดกฎหมายนะปล่อยฉันออกไป รีบปล่อยฉันออกไปเดี๋ยวนี้”จันวิภาร้องตระโกน มือจับไปยังซี่กรงด้วยความโกรธ โซ่ตรวนที่คล้องอยู่กับกุญแจมือกระทบกับลูกกรง จนเกิดเสียง “แกร๊กๆ”ทำให้เหล่าบรรดาผู้คนที่อยู่
ตอน 17
บทที่17 เธอถูกคนซื้อไปแล้ว
“คุณผู้ชาย ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันแค่ถูกหลอกมาที่นี่ ฉัน.....ขอร้องคุณช่วย.....ปล่อยฉันไปเถอะ.....”จันวิภาลุกขึ้นยืน อยากคว้ามือของผู้ชายคนนั้นมาจับเพื่อขอร้อง
“หึ.....”ชายคนนั้นกลับยิ้มขึ้นมาในทันที จ้องมองดูจันวิภาแล้วพูดออกมาอย่างสนุกสนาน“โดนหลอกมาหรอ”