บทที่132 เธอตั้งใจต่างหาก

ทันใด มะลิวัลย์เหมือนนึกอะไรได้ เธอหันหลังกลับไปมองจันวิภา พูดอย่างร้ายกาจ : “เธอเรียกสุมิตรมาใช่ไหม!”

จันวิภายืนตรง เธอจ้องมองมะลิวัลย์ด้วยสายตาที่เย็นชา ไม่พูดสักคำ รอยยิ้มที่ออกมากลับทำร้ายความสุขเธอเอง

ใช่แล้ว เธอจงใจ

เพราะถึงเวลานี้ทีไร สุมิตรก็จะ

บทที่133 สั่งสอนเธออย่างเข้มงวด

จันวิภาพูดเสร็จหนึ่งคำ ก็ทำให้มะลิวัลย์ตัวสั่น แต่ตอนนี้กำลังจันวิภามาเต็ม นำพาวิญญาณที่อยากจะการละเมิดตัดสินใจจะทำลายชื่อเสียง เกียรติยศ

พอจันวิภาพูดจบ ก็ได้ตบหน้ามะลิวัลย์อย่างรุนแรง

“ รอยตบนี้ เพื่อตัวฉันเอง! คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะวางแผนตั้งแต่

บทที่134 ความจริงที่อยู่เบื้องหลังแมวป่าตัวน้อย

“ออ?” ธนภาคนั่งตรงลงมา เอาเอกวางบนโต๊ะ มองสุมิตรอย่างสงสัย ถาม: “ แต่ก่อนอยากรู้ไม่ใช่หรอว่าแมวป่าตัวน้อยนั้นเป็นใคร ทำไมตอนนี้ถึงไม่อยากรู้แล้ว? นี่มันไม่เหมือนสไตล์นายนะ”

สุมิตรมองผ่านตาธนภาคอย่างเฉยๆ ใส่หัว: “ ตอนนี้ฉันผิดต่อจันวิภาเยอ