บทที่ 112 นราวิชญ์อีกแล้ว

สุมิตรรีบมายังที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็วราวกับสายลม จากเวลาเต็มหนึ่งชั่วโมงก็ถูกเขาทำให้มันสั้นเหลือเพียงแค่ครึ่งชั่วโมง แต่เมื่อเขามาถึงหน้าประตูบ้านพักที่ทรุดโทรมแห่งนี้แล้ว จู่ๆเขาก็หยุดก้าวลง

“สุมิตร เป็นอะไรไป?” ธนภาคที่เดินมาถึงด้านหน้าก่อนได้ถอยหลังกลับไปแล

บทที่ 114 เธอเป็นผู้หญิงที่นายกำลังมองหา

จันวิภาเคลียร์ลำคอให้ชัดเจน ลุกขึ้นมานั่งบนเตียง มองสุมิตรแล้วพูดอย่างจริงจัง “จริงๆแล้วทำไมนายถึงแคร์นวาระขนาดนั้น นายเคยคิดบ้างมั้ย ว่าเธอไม่ใช่คนๆนั้นที่นายตามหา”

ได้ยินดังนั้น สุมิตรจึงหันตัวกลับมาจ้องมองจันวิภา ใบหน้าของเขาเยือกเย็น ริมฝี