บทที่ 104

จำเป็นต้องถามเขาให้ชัดเจน

“ไม่มีนะ......” นวาระตกใจเสียจนเนื้อเต้น เขายืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับไปไหน สุมิตรที่รูปร่างสูงใหญ่เหมือนกับจะเดินมาอย่างไรอย่างนั้น

สุมิตรไม่พูดอะไร จ้องมองเธออย่างเยือกเย็น

นวาระกลืนน้ำลายลงอึกหนึ่ง ค่อยๆเดินมาอยู่ตรงหน้าเขา ใช้แขนทั้งสองเกี่ย

บทที่ 105

เห็นได้ชัดว่าแมวป่าตัวน้อยเป็นเธอ

“ทำไมเธอถึงมาหาฉันล่ะ? ถ้าถูกสุมิตรรู้มันจะไม่ดีเอานะ” หลังจากที่จันวิภาออกมาหาธนภาคแล้ว เขาจึงหัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยถามเช่นนี้ออกมา

เมื่อได้ยินดังนั้นจันวิภาจึงพูดขึ้น “ธนภาค ฉันอยากถามนายหน่อย เกี่ยวกับเรื่องที่นายคุยกับฉันครั้งที่แ

บทที่ 106

จุดประสงค์ของเธอคืออะไร

“ไอ้สารเลว นายบอกฉันมาสิ นายเอาใจใส่เธอขนาดนี้ ที่แท้ก็เพราะเรื่องโรงแรมเมื่อครั้งนั้นน่ะหรอ？” จันวิภาตระโกนด้วยความโมโห

เมื่อได้ยินดังนั้น นวาระถึงกับใจเต้น จู่ๆจันวิภาก็เอ่ยถึงเรื่องนี้ เธอรู้เรื่องแล้วงั้นหรือ?

“ถ้าใช่แล้วจะทำไม ไม่ใช่แล้วจะท