บทที่ 88 การทะเลาะอย่างดุเดือด

"เซิ่งเจ๋อ.."เสียงของเสิ่นอีเวยขาดๆหายๆ ในคอเจ็บปวดเหมือนถูกบาดด้วยเศษแก้วแตก

หล่อนมองดวงตาของเซิ่งเจ๋อเฉิงเห็นแววตาหมายเอาชีวิตหล่อน น่ากลัวยิ่งกว่าครั้งนั้นที่เขาจะผลักหล่อนจากหน้าต่างชั้น30 จนหล่อนคิดว่าครั้งนี้หล่อนต้องตายแน่ๆ

หล่อนค่อยๆหมดเรี่ยวแรงข

บทที่ 89 เซิ่งเจ๋อเฉิงถูกยั่วโมโห

ยังไม่ทันสิ้นเสียงคำพูดสุดท้ายของหล่อน เสิ่นอีเวยก็ถูกรวบเอวยกขึ้นมา เสี้ยวนาทีต่อมาหล่อนก็ถูกโยนลงบนเตียง

เซิ่งเจ๋อเฉิงจัดการถอดเนคไทของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เสิ่นอีเวยก็พอจะคาดเดาได้ว่าเขาต้องการจะทำอะไร ในใจจึงเกิดความตระหนกขึ้นมา นึกถึงความรุนแรงโหดร้าย

บทที่ 90 ฟังคำพูดผมให้ชัดๆ

ผมยาวสลวยของเสิ่นอีเวยระลงมาบนใบหน้า ความเจ็บปวดและความซาบซ่านของร่างกาย ทำให้ในดวงตาหล่อนเหมือนมีสายน้ำซ่านกระเซ็น แม้แต่สายตาที่มองแสงไฟนอกหน้าต่างก็เริ่มพร่ามัว

หล่อนรู้ว่าครั้งนี้ที่เซิ่งเจ๋อเฉิงรุกหนัก จุดประสงค์ก็คือต้องการให้หล่อนร้องขอความเมตตาเห็นใจจากเขา