บทที่ 61 เสิ่นอีเวยถูกสะกดรอยตาม

เสิ่นอีเวยตกใจเพราะหล่อนคิดว่าคนอยู่แต่ที่สูงๆเป็นถึงประธานของบริษัทยักษ์ใหญ่แบบนี้อย่างเซิ่งเจ๋อเฉิง ในใจคงไม่ได้สนใจเรื่องพนักงานเล็กๆแต่ที่คาดไม่ถึงคือเขาค่อนข้างมีความรับผิดชอบ

ตัวเขาเองก็มีหลินอวี้ที่ทำเรื่องต่างได้อย่างครบถ้วนอยู่แล้ว แถมระหว่างทุกหน่

บทที่ 62 ผู้ชายสามคน

ยังไม่ทันได้มองเห็นผู้ชายคนนั้นถนัด สักพัก หล่อนก็ได้ยินเสียงกระจกแตกดังขึ้นมา คนพวกนั้นใช้ไม้กระบอกทุบกระจกรถให้แตกเป็นเสี่ยงๆ

“ว๊าย!”

เสิ่นอีเวยกรี๊ดเสียงดังลั่นพร้อมกับเอามือกุมหัวไว้และยังคงหลบอยู่ในรถ คนพวกนั้นไม่ได้เร่งรีบที่จะเอาเสิ่นอีเวยลากออกมาจากรถ พวก

บทที่ 63 ถูกเซิ่งเจ๋อเฉิงช่วยไว้

สองคนที่อยู่ด้านข้างพยักหน้าทันที อารมณ์ที่แสดงออกทางสีหน้ามีแต่รอด้วยความหื่นกระหายอย่างรอไม่ไหว

ฝ่ามือใหญ่ของผู้ชายสัมผัสกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของเสิ่นอีเวย หล่อนรู้สึกว่าสมองกำลังเต้นตุบตุบไม่หยุด มือทั้งสองข้างถูกตรึงไว้แน่นจนขยับไม่ได้ หล่อนทำได้แต่ทำตา