บทที่ 60 เธอไม่ต้องรู้สึกผิด

เสิ่นหุ้ย เป็นชื่อที่ทำให้คนรู้สึกอ่อนไหว และในเวลานี้เป็นชื่อที่คั่นกลางระหว่างผู้หญิงที่หยิ่งด้วยกันทั้งคู่

สายตาสวี่อันฉิงแพรวพราว มุมปากแสยะยิ้มอย่างถากถาง : “เสิ่นอีเวย หลายปีมานี้ เธอคิดว่าพี่สาวเธอจะฟื้นขึ้นมาบ้างไหม?”

เสิ่นอีเวยอึ้งไปสีกพัก แล้วถา

บทที่ 61 เสิ่นอีเวยถูกสะกดรอยตาม

เสิ่นอีเวยตกใจเพราะหล่อนคิดว่าคนอยู่แต่ที่สูงๆเป็นถึงประธานของบริษัทยักษ์ใหญ่แบบนี้อย่างเซิ่งเจ๋อเฉิง ในใจคงไม่ได้สนใจเรื่องพนักงานเล็กๆแต่ที่คาดไม่ถึงคือเขาค่อนข้างมีความรับผิดชอบ

ตัวเขาเองก็มีหลินอวี้ที่ทำเรื่องต่างได้อย่างครบถ้วนอยู่แล้ว แถมระหว่างทุกหน่

บทที่ 62 ผู้ชายสามคน

ยังไม่ทันได้มองเห็นผู้ชายคนนั้นถนัด สักพัก หล่อนก็ได้ยินเสียงกระจกแตกดังขึ้นมา คนพวกนั้นใช้ไม้กระบอกทุบกระจกรถให้แตกเป็นเสี่ยงๆ

“ว๊าย!”

เสิ่นอีเวยกรี๊ดเสียงดังลั่นพร้อมกับเอามือกุมหัวไว้และยังคงหลบอยู่ในรถ คนพวกนั้นไม่ได้เร่งรีบที่จะเอาเสิ่นอีเวยลากออกมาจากรถ พวก