บทที่464 สิ่งที่คุณต้องการผมจะมอบให้คุณทั้งหมด

เสิ่นอีเวยนิ่งอึ้ง คิดไม่ถึงว่าอยู่ๆเซิ่งเจ๋อเฉิงจะพูดอย่างนี้ จึงถาม: “คุณเป็นอะไรไป?”

ดวงตาเซิ่งเจ๋อเฉิงหลุบลงต่ำ ในเวลานี้เงยหน้าขึ้นมองไปทางเสิ่นอีเวย น้ำเสียงจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน: “ผมบอกว่า ผมจะทำให้ดียิ่งขึ้นไปอีก ก่อนหน้านี้เ

บทที่ 465 ก็เพราะได้ยินคุณละเมอถึงได้ทำ

เสิ่นอีเวยชะงัก : "คือเมื่อไหร่"

นัยน์ตาที่ลึกล้ำของเซิ่งเจ๋อเฉิง ดวงตาคู่ที่ดำขลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน: "ก็ช่วงแรกๆที่คุณจากไปอังกฤษนั่นแหละ"

เสิ่นอีเวยอึ้ง เงียบไปสักพักก่อนจะถามว่า: " ทำไมถึงทำแบบนั้น"

เซิ่งเจ๋อเฉิงก้มศีรษะ

บทที่ 466 ผมพาคุณกลับบ้านได้แล้วนะ

มือที่ถือโทรศัพท์ของเซิ่งเจ๋อเฉิงชะงักไปทันที หลังจากที่ได้ยินหล่อนพูด หันไปมองหญิงสาวตรงหน้า อาจจะเพราะเพิ่งอาบน้ำ ผิวพรรณบนใบหน้าอาจจะถูกไอน้ำร้อนชะล้างมา ทำให้ในยามนี้ใบหน้าขาวอมชมพูอย่างเห็นได้ชัด เนียนนุ่มราวกับผิวของไข่ไก่ที่ปอกเปลือกออกแล้ว

บวกกับคำ