บทที่461 ช่วยคนคือเป้าหมายที่แท้จริงของผม

เมื่อครู่ที่เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดประโยคนั้นออกมา แววตาซ่อนความแค้นเอาไว้ เสิ่นอีเวยมองเห็นได้ชัด

ทั้งสองไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้กันต่อ เซิ่งเจ๋อเฉิงเดินมาที่ข้างเตียง ค่อยๆโน้มตัวลงมาแล้วเอามืออันอบอุ่นวางลงบนศีรษะเสิ่นอีเวย แววตาเต็มไปด้วยความทะนุถนอมและ

บทที่ 462 เรื่องราวของหานฉีเฟิง

หานฉีเฟิงเห็นเขายอมช่วยเหลืออย่างง่ายดาย กลับรู้สึกแปลกใจจึงถามว่า : "คุณเซิ่งจะไม่ถามผมก่อนเหรอว่าจะให้ช่วยอะไร ก็ตอบตกลงแล้ว"

เซิ่งเจ๋อเฉิงหัวเราเยาะออกมา : "จะมีเรื่องอะไรนอกจากกำจัดท่านฉิน ไม่ยากหรอก"

หานฉีเฟิงมองเขาเงียบๆ ในแววตาลุกเป็นไฟ ท่

บทที่463 ผมจะทำมันให้ดียิ่งขึ้นไปอีก

พลังงานของเสิ่นอีเวยถูกใช้เกินขีดจำกัดอย่างหนักหน่วง บวกกับเมื่อคืนเธอวุ่นวายอยู่กับเซิ่งเจ๋อเฉิง วันนี้ตอนเช้าเลยนอนตื่นสายจนตะวันส่องก้นแล้วถึงเพิ่งตื่น

ว่ากันว่า ในช่วงเวลาห้าวินาทีที่คนเพิ่งตื่นขึ้นนั้น สมองจะว่างเปล่า แต่การรับกลิ่นของเสิ่นอีเวยที่ย