บทที่ 444 ขอแค่เชื่อฟังที่ฉันพูดก็พอ

ในเวลานั้นเอง ริมฝีปากบางๆของหานฉีเฟิงแนบชิดกลับโสตประสาทของหล่อน ระยะลมหายใจใกล้ชิดขนาดนั้นจนเสิ่นอีเวยรู้สึกถึงลมหายใจร้อนผ่าวของเขา

ปลายจมูกของหล่อนได้กลิ่นเหล้าจางๆ

เสิ่นอีเวยที่รู้สึกไม่สบายใจตั้งแต่แรกอยู่แล้วกลับกลายเป็นว่าเหมือนเทวดามาดลใจห

บทที่ 445 เธอไม่ยอมทำงั้นฉันลงมือเอง

หล่อนหันกลับไปดู หานฉีเฟิงก็ดูทำแสร้งทำเป็นเมาอีกครั้ง คนที่เดินมาจากห้องโถงนั้น คลับคล้ายคลับคลาว่าเป็นลูกน้อง ดูท่าทางแล้วเหมือนดื่มเยอะไปหน่อย เขาเห็นลางๆว่าเป็นคนสองคนเลยรีบก้าวผ่านอย่างไม่สนใจเท่าไหร่

อารมณ์ความรู้สึกในใจที่กำลังวุ่นวายของเสิ่นอีเวย

บทที่ 446 การต่อปากต่อคำของคนสองคน

เสิ่นอีเวยตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหล่อนรีบสะบัดเพื่อให้หลุดจากเขา

หานฉีเฟิงสะบัดหลังมือ ร่างกายของเสิ่นอีเวยถูกเขาตรึงเข้ากับผนังกำแพง บริเวณด้านหลังอันเปราะบางของเธอชนเข้ากับกำแพงจนเจ็บจี๊ด เสิ่นอีเวยเจ็บจนถึงขั้นต้องกัดฟันเม้มปากตัวเองเอาไว้แน่น แต่ยั