บทที่ 390 กินเสร็จแล้วใช่ไหมงั้นเรามาต่อเรื่องของเราดีกว่า

นี่เป็นเรื่องหนึ่งที่เสิ่นอีเวยไม่คิดที่จะบอกเซิ่งเจ๋อเฉิง

“การประเมินคุณภาพของบริษัทเครื่องประดับ Aute ทำไมต้องให้มาถึงมือบริษัทเราด้วย?” คามนี้ถือว่าเป็นประเด็นหลักที่เธอจะถามเขา

“เพราะว่าบริษัทของพวกเธอมีความสามารถแถมอุปก

บทที่ 391 คุณไม่ไว้หน้าฉันเอง อย่าโทษฉันที่ฉันไร้มนุษยธรรม

เป็นเสียงของเหมียนเหมียน!

เสิ่นอีเวยใจสั่นไม่หยุดตาเบิกโตค้างเติ่ง แถมเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเอาแรงมาจากไหนรีบผลักตัวเองให้หลุดพ้นจากอ้อมอกของเขาแล้วกองลงไปอยู่ที่พื้น

เซิ่งเจ๋อเฉิงตกใจอย่างเห็นได้ชัดแต่ไม่ได้รีบร้อนจนเกินเหตุ

บทที่ 392 เธอตายแน่

เสิ่นอีเวยเธอยกเท้าของเธอขึ้นแล้วเตะเข้าหว่างขาเซิ่งเจ๋อเฉิงตอนที่เขาเผลออย่างไม่ต้องคิดเลย เขาส่งเสียงร้องโอดโอยทำท่าทาง...ประมาณว่าเจ็บปวดแล้วล้มลงบนเตียงนอน

เสิ่นอีเวยเป่าลมหายใจออกทางปากแล้วจัดการลงมือต่ออย่างไม่ลดละ เธอเตะเขาซ้ำ ส่วนท่านประธานกลิ้งหลุนๆลงไปใต้เตียง