บทที่ 378 นิสัยเดรัจฉานยากจะแก้ไข

“รู้ไหมทำไมฉันถึงเรียกคุณว่าเดรัจฉาน ?” เสิ่นอีเวยก็ได้พูดด้วยเสียงที่อ่อนแอจากความเจ็บแวด

เซิ่งเจ๋อเฉิงก็ไม่ได้สนใจอะไร แล้วก็ทำการกระทำต่อไป

เสิ่นอีเวยรู้สึกว่าร่างกายตัวเองนั้นเหมือนจะแยกออกจากกัน แม้แต่เสียงที่จะพูดออกมานั้นก็เหมือนกับเสียงที่แตกอ

บทที่ 379 ความจริงแล้วคุณไม่เคยลืมฉันเลย

เสิ่นอีเวยตกใจ แล้วตาก็ขยายขึ้น “คุณหมายความว่าอะไร ? หรือว่าคุณจะตัดริมฝีปากออกเขาออกมาหรือ ?”

ผู้ชายคนนี้.......คงจะไม่มีความชั่วร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง ? ตัดริมฝีปาก เสิ่นอีเวยคิดแล้วก็รู้สึกเจ็บอย่างมาก

เซิ่งเจ๋อเฉิงก็มีสีหน้าที่ตั้งใจเล็กน้อย

บทที่ 380 มีใบสั่งสินค้าล๊อตใหญ่เข้ามา

สายตาล่าเหยื่อที่เปล่งประกายของเขา เสิ่นอีเวยได้ยินสิ่งที่เขาเอ่ยออกมา: “มันแน่นอนอยู่แล้ว ทางที่ดีที่สุดคือเธอเอาเวลาคอยคิดถึงฉันแต่กลับจิกกัดฉันตลอด ฉันจะให้เธอร้องขอให้ยอมแพ้อย่างราบคาบ ”

เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดด้วยความโมโห แต่เสิ่นอีเวยที่ฟังเขาพูดจนจบถึ