บทที่ 376 เช็ดหน้าของคุณให้สะอาดซะ

ทุกคนในที่นั้นก็ล้วนเป็นวัยรุ่นทั้งหมด พอเซิ่งเจ๋อเฉิงเข้ามาแบบนี้ ก็ทำให้พวกเขานั้นตกใจจนไม่กล้าไปไหน

และตอนที่เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดเช่นนี้ ก็ได้ค่อย ๆ เผ่นออกจากห้องนี้ไป พวกเขาออกไปแล้ว คนของหลินอวี้ก็ได้พาจินลู่ไปโรงพยาบาล ทั้งห้องก็เหลือแต่เสิ่นอีเวยกับเซิ

บทที่ 377 เรียกชื่อของฉัน

ภายใต้การทรมานตามใจฉันของเซิ่งเจ๋อเฉิง สุดท้ายแล้วเสิ่นอีเวยก็ได้แต่ยอมแพ้ไป

พอฟังเสียงโอดร้องของเสิ่นอีเวย เซิ่งเจ๋อเฉิงก็รู้สึกว่าวิธีนี้ใช้ได้ผลเลยทีเดียว เขาก็เลยเอาสายตาออกไปจากเสิ่นอีเวย แต่มือก็ยังถูลูบไล้อยู่เช่นนั้น

เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดด้วยน้ำเสียงที่สะใ

บทที่ 378 นิสัยเดรัจฉานยากจะแก้ไข

“รู้ไหมทำไมฉันถึงเรียกคุณว่าเดรัจฉาน ?” เสิ่นอีเวยก็ได้พูดด้วยเสียงที่อ่อนแอจากความเจ็บแวด

เซิ่งเจ๋อเฉิงก็ไม่ได้สนใจอะไร แล้วก็ทำการกระทำต่อไป

เสิ่นอีเวยรู้สึกว่าร่างกายตัวเองนั้นเหมือนจะแยกออกจากกัน แม้แต่เสียงที่จะพูดออกมานั้นก็เหมือนกับเสียงที่แตกอ