บทที่ 371 ตอนแรกคงเป็นฉันที่ตาบอดไป

เสิ่นอีเวยก็เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยและเสียดสี

ที่เธอพูดเช่นนั้นก็เพราะว่าอยากจะให้ความคิดที่จะช่วยเหลือเขานั้นหมดไป แล้วอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เพราะเธอไม่อยากจะให้เขานั้นไปสนใจในหยางอันหราน

นิสัยสวี่เส้าเหิง เสิ่นอีเวยเข้าใจยิ่งกว่าใครเสียอีก เป็นคนที่เจ

บทที่ 372 ต่อกับฟ้าต่อกับดินต่อกับการกระทำของสุนัขชายหญิงเช่นนี้

พออวี๋มั่นมั่นได้ฟังแล้วก็เปลี่ยนสีหน้าตัวเองไป หรือว่าเธอจะรู้ความในใจของเรา เป็นไปไม่ได้

พอเห็นสีหน้าของอวี๋มั่นมั่นเช่นนั้นก็รู้แล้วว่าสิ่งที่ตัวเองคิดนั้นเป็นเรื่องที่จริง ซึ่งในใจก็ยิ้มหัวเราะ เพราะได้มีการจัดการกับคนนี้

บทที่ 373 ถูกบังคับให้เข้าร่วมเกมส์นี้

เสิ่นอีเวยได้ยินคำพูดของเจียงเฉิงหวิน ความจริงที่วุ่นวายก็ถูกดึงกลับสู่ความจริง ผลกระทบจากคนที่ไม่ดี ซึ่งคนปกติก็จะไม่เข้าหาแน่นอน ไม่งั้นก็จะทำให้ความรู้สึก อารมณ์ตัวเองจะได้รับผลกระทบที่ไม่ดี

และครั้งนี้ เสิ่นอีเวยก็รู้สึกจำไว้ในใจแล้ว

เมื่อฟั