บทที่ 356 การแสดงละครของสองแม่ลูก

คนตัวเล็กพูดสิ่งที่ตนเองคิดออกมา เสิ่นอีเวยได้ฟังก็ตกใจ แต่เธอรู้สึกว่าลูกสาวของตนเองพูดถูก！

“ได้ ม่ามี้สัญญากับหนูว่าจะไม่สนใจคนไม่ดีอีกต่อไป ดีไหมคะ？”

เหมียนเหมียนน้อยยื่นมือออกไปกอดเสิ่นอีเวย

ส่วนเซิ่งเจ๋อเฉิงที่ยืนดูการแสดงอยู่ด้านข้าง กลับ

บทที่ 357 สั่งสอนพวกมันสักหน่อย

เสิ่นอีเวยฟังจากน้ำเสียงของเซิ่งเจ๋อเฉิง ก็รู้ว่านี่คือทางออกวิธีสุดท้าย ไม่มีทางหนีทีไล่อย่างอื่นที่ต้องคิดอีกต่อไป

เพียงแค่ตอนนี้สามารถเป็นอิสระ อย่างน้อยก็สามารถยอมรับได้

ในที่สุด สิบนาทีต่อมา เสิ่นอีเวยพาเหมียนเหมียนน้อยนั่งลงในรถของหลินอวี้

ใ

บทที่ 358 ดอกไม้หน้าหลุมฝังศพ

หยางอันหรานดวงตาเป็นประกายด้วยความฮึกเหิม เสิ่นอีเวยคิดไม่ถึงกับคำพูดโหดเหี้ยมที่ออกมาจากปากของลูกสาว เพราะมองจากภายนอกลูกสาวเธอเป็นเด็กที่อ่อนโยน จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจนิดหน่อย

เนื่องจากหยางอันหรานพูดสิ่งที่คิดออกมาหมดแล้ว แถมสิ่งที่สวี่เส้าเหิงและอวี๋มั