บทที่ 333 จะให้ฉันเข้าไปกอดเธอเองเลยไหมล่ะ

ในเวลานี้ช่างพอเหมาะพอดีที่ประตูรถ Bugatti Veyron ก็ค่อยเปิดออก ในใจของเสิ่นอีเวยเริ่มอยู่ไม่เป็นสุข ได้แต่คิดในใจว่าจะใช่ผู้ชายคนนั้นไหม? หล่อนไม่มั่นใจเอาซะเลย....

จากนั้น บานประตูรถค่อยๆเปิดออกจนกว้างพอที่คนจะลงได้ ร่างกายของชายหนุ่มค่อยปรากฏขึ้

บทที่ 334 ขอลูกสาวคืนมาให้ฉัน

เขาเห็นเสิ่นอีเวยเอาแต่ยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนอะไรเลย ในใจเซิ่งเจ๋อเฉิงกลับไม่รีบไม่ร้อนเพราะเขาเตรียมตัวมาพร้อม เขาได้แต่มองดวงตาของเสิ่นอีเวยพร้อมกับเอ่ยขึ้นเบาๆ : “ฉันนับถึงสามนะ ที่เหลือเธอก็คิดเอาเอง--”

เสิ่นอีเวยถึงกับขมวดคิ้วอย่างุนงงแต่ในใจกลับเครียดขึ้นม

บทที่ 335 การแสดงของคุณเธอไม่ค่อยสมบทบาท

“ได้ งั้นถือว่าตกลงแล้ว เช่นนั้นก็ขึ้นรถกันเลย” เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดประโยคหนึ่งออกมาเหมือนเป็นเรื่องปกติธรรมดาทั่วไป

เสิ่นอีเวยที่ยังทำตัวไม่ถูกกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูดขึ้นมา ทว่าก็เห็นเซิ่งเจ๋อเฉิงหันศีรษะกลับไปมองแก็งไอ้หัวล้านหัวโจกนั่นแถมจ้องตาหัวล้านนั