บทที่ 306 มันก็ไม่ใช่ว่าไม่มีทาง

คำพูดของตำรวจจราจร ทั้งหมดล้วนแต่ไม่มีประโยชน์และไม่มีความหมาย แม้กระทั่งพวกเขาอาจจะเตรียมคำพูดพวกนี้ไว้ล่วงหน้า และเสิ่นอีเวยก็ไม่ได้คิดแบบที่พูดจริงๆ

เป็นอย่างที่คิด หลังจากตำรวจจราจรพูดแบบนี้ ก็พูดต่อว่า：“ดังนั้น การตัดสินคืองานของพวกผม ซึ่งงานของพวกผมเสร

บทที่ 307 ให้เจ้านายของคุณกลับบ้านไปอาบน้ำนอนเถอะ

แต่เสิ่นอีเวยมีท่าทีงุนงงเพียงไม่นาน ก็มีปฏิกิริยาโต้ตอบทันที เพราะเธอถูกดึงดูดความสนใจด้วยคำว่า“แต่งงานใหม่”สามคำนี้

เซิ่งเจ๋อเฉิง สามคำนี้ผุดขึ้นมาในสมองของเสิ่นอีเวย มันเหมือนกับการโยนก้อนหินเล็กลงไปในทะเลสาบ บนผิวน้ำกระเพื่อมไปด้วยระลอกค

บทที่ 308 ฉันไม่ต้องการขั้นตอนนี้

“คุณซ่ง ฉันไม่มีเวลาว่างให้คุณรั้งฉันไว้ที่นี่ ฉันยังต้องกลับไปหาลูกสาวที่บ้าน คงนั่งเป็นเพื่อนคุณต่อไปไม่ได้！”

หลังจากพูดประโยคนี้จบ เสิ่นอีเวยก็หันไปที่ประตูเตรียมตัวเดินออกไป แต่กลับถูกซ่งลู่เหยี่ยนเรียกไว้เสียก่อน

“คุณเสิ่น รอเดี๋ยว”

จิตใต