ตอน 304
สามีอดีต
บทที่ 304 ค่าซ่อมสิบล้าน
เขาตกตลึงคาดไม่ถึง ยืนอยู่กับที่ไม่รู้จะพูดอะไร ผ่านไปเนิ่นนานจึงพูดออกมาหนึ่งประโยค:“คำถามเหล่านี้ผมไม่ค่อยรู้แน่ชัด ผู้ช่วยของผมเป็นคนจัดการให้ทั้งหมด”
“ฮ่าฮ่าฮ่า!” อยู่ดีๆเสิ่นอีเวยก็หัวเราะขึ้นมา
เธอหัวเราะเสียงดังอย่างหยาบคาย แต่ไม่ได้ทำให้ซ่งลู่เหยี่ยนร
ตอน 305
บทที่ 305 ไม่เช่นนั้นคุณเอาฉันไปขายเถอะ
เสิ่นอีเวยรู้ชัดเจนว่าตนเองโมโหจนควันแทบออกหู ตอนนี้บ้านเมืองมีขื่อมีแป แต่สิ่งที่เธอคิดไม่ถึงคือ แม้แต่ตำรวจจราจรก็ไม่สามารถให้การตัดสินอย่างเป็นธรรมได้
ความโชคร้ายนี้ ทำไมต้องเกิดขึ้นกับเธอด้วย?แถมเธอเพิ่งจะกลับมาในประเทศ เงินเก็บสักหยวนยังไม่มีเลยด
ตอน 306
บทที่ 306 มันก็ไม่ใช่ว่าไม่มีทาง
คำพูดของตำรวจจราจร ทั้งหมดล้วนแต่ไม่มีประโยชน์และไม่มีความหมาย แม้กระทั่งพวกเขาอาจจะเตรียมคำพูดพวกนี้ไว้ล่วงหน้า และเสิ่นอีเวยก็ไม่ได้คิดแบบที่พูดจริงๆ
เป็นอย่างที่คิด หลังจากตำรวจจราจรพูดแบบนี้ ก็พูดต่อว่า:“ดังนั้น การตัดสินคืองานของพวกผม ซึ่งงานของพวกผมเสร