บทที่ 200 ให้ฉันได้ฟังว่าคุณพบเจอกับเรื่องอะไรมา

เสิ่นอีเวยพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า “รบกวนคุณช่วยพาฉันไปหาคุณเจิ้งหน่อยค่ะ”

บริกรยิ้มและผายมือออกไปทางด้านขวา “เชิญคุณเสิ่นครับ”

บาร์แห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก มีทั้งหมดสามชั้น ชั้นแรกเป็นฟลอร์เต้นรำขนาดใหญ่ บริกรพาเสิ่นอีเวยเดินผ่านชายหนุ

บทที่ 201 ไม่คิดว่าคุณจะมีโรคอาการหวาดกลัวในที่แคบ

เจิ้งอวิ๋นชวนพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนละเหี่ย แต่กลับซ่อนการบังคับอยู่เป็นนัย เสิ่นอีเวยไม่ได้โง่ไม่ใช่ว่าจะฟังไม่ออก

ซึ่งเสิ่นอีเวยอยากรู้ว่าเจิ้งอวิ๋นชวนมีอะไรแอบแฝงอยู่ในความมืด แต่ว่าเธอไม่สามารถเดามันออกมาได้ และเรื่องของวันนี้ซึ่งมาดู ๆ

บทที่ 202 คุณจะอยู่ที่นี่อีกนานเท่าไหร่

แม้ต่อหน้าจะเห็นหน้าที่ที่เยือกเย็นของเจิ้งอวิ๋นชวน แต่สิ่นอีเวยก็ไม่ได้กลัวเลยแม้แต่น้อย เธอได้กวาดสายตาไปรอบ ๆ แล้วพูดว่า “คำพูดที่ทุกคนได้ซุบซิบพูดจากันชั้นได้ยินหมดแล้ว หากใครปัญหาอะไรสามารถถามชั้นได้เลย ชั้นจะใช้ความอดทนที่สุดในการตอบคำถามทุกคน”