บทที่197 เสิ่นอีเวยไปพบเจิ้งอวี๋นชวน

“ตกลง ผมจะให้เวลาคุณเสิ่นหนึ่งชั่วโมงในการมาที่นี่ ผมจะรอคุณ”

หลังจากนั้นเจิ้งอวี๋นชวนก็แจ้งชื่อชื่อหนึ่ง เสิ่นอีเวยฟังแล้วก็รู้สึกคุ้นเคยกับมัน สมองของเธอทำการค้นหาอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็ได้ผลลัพธ์ออกมา มันคือชื่อของบาร์แห่งหนึ่ง เธอเคยได้ยินหลินโม่

บทที่198 โรคกลัวที่แคบของเสิ่นอีเวย

แต่ต่อมาเสิ่นอีเวยไม่สามารถทนต่อการรบเร้าของพี่สาวได้ ดังนั้นเธอจึงตอบตกลงในที่สุด

หญิงสาวทั้งสองปิดโทรทัศน์แล้วเริ่มเล่นซ่อนหา

เพราะโครงสร้างของบ้านเป็นแบบคฤหาสน์ ดังนั้นจึงมีพื้นที่ขนาดใหญ่สำหรับทำกิจกรรม เสิ่นอีเวยกับพี่สาวเล่นกันในชั้นใต้ดินเป

บทที่199 เสิ่นอีเวยถูกเจิ้งอวี๋นชวนกลั่นแกล้ง

เสิ่นอีเวยจับกระเป๋าในมือแน่นและซุกตัวไม่ขยับเขยื้อนอยู่ที่มุมลิฟต์ เบื้องหน้าของเธอมืดมิด เพราะเธอขี้ขลาดมาแต่ไหนแต่ไร เธอยังรู้สึกว่าเธอจะสามารถมองเห็นสิ่งแปลกๆ โผล่ออกมาที่มุมลิฟต์ได้ในวินาทีถัดไป

เวลาทยอยผ่านไปทุกนาที เสิ่นอีเวยรู้สึกว่ากา