บทที่196 ที่แท้ความจริงก็เป็นเช่นนี้เอง

ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถละเลยหลานชายที่เขารักมากคนนี้ได้

ด้วยความหวังว่าเซิ่งเจ๋อเฉิงจะสามารถสืบทอดธุรกิจของครอบครัวและนำพาไปข้างหน้าได้ ผู้เฒ่าเซิ่งยังหวังว่าหลานชายของตนจะมีชีวิตครอบครัวที่มีความสุขมาก

หลังจากได้ยินทุกสิ่งในตอนนั้นเสิ่นอีเวยร

บทที่197 เสิ่นอีเวยไปพบเจิ้งอวี๋นชวน

“ตกลง ผมจะให้เวลาคุณเสิ่นหนึ่งชั่วโมงในการมาที่นี่ ผมจะรอคุณ”

หลังจากนั้นเจิ้งอวี๋นชวนก็แจ้งชื่อชื่อหนึ่ง เสิ่นอีเวยฟังแล้วก็รู้สึกคุ้นเคยกับมัน สมองของเธอทำการค้นหาอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็ได้ผลลัพธ์ออกมา มันคือชื่อของบาร์แห่งหนึ่ง เธอเคยได้ยินหลินโม่

บทที่198 โรคกลัวที่แคบของเสิ่นอีเวย

แต่ต่อมาเสิ่นอีเวยไม่สามารถทนต่อการรบเร้าของพี่สาวได้ ดังนั้นเธอจึงตอบตกลงในที่สุด

หญิงสาวทั้งสองปิดโทรทัศน์แล้วเริ่มเล่นซ่อนหา

เพราะโครงสร้างของบ้านเป็นแบบคฤหาสน์ ดังนั้นจึงมีพื้นที่ขนาดใหญ่สำหรับทำกิจกรรม เสิ่นอีเวยกับพี่สาวเล่นกันในชั้นใต้ดินเป