บทที่ 187 คืนนี้ผมจะนอนที่นี่

เสิ่นอีเวยกำลังวุ่นวายลังเลว่าจะพูดกับเซิ่งเจ๋อเฉิงอย่างไร ความคิดก็ถูกเซิ่งเจ๋อเฉิงขัดจังหวะ

“ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว คุณยังไม่คิดจะนอน?”

เสิ่นอีเวยอึ้งอยู่สักพักแล้วหันศีรษะมา เซิ่งเจ๋อเฉิงกำลังใช้สายตาพินิจพิเคราะห์มองหล่อนอยู่

น้ำเสียงของคำถามนี้กับ

บทที่ 188 นึกถึงเรื่องที่ผ่านมา

เธอคิดถึงขนาดที่ว่า เซิ่งเจ๋อเฉิง คงจะไม่มีวาสนากับพวกเชื้อโรคพวกนี้

เสิ่นอีเวย ลุกขึ้นจากเตียงนั่งขัดสมาธิ แล้วเอื้อมมือไปแตะหน้าผากของเซิ่งเจ๋อเฉิง เธอมองดูชายหนุ่มที่หลับใหลไม่ได้สติเพราะไข้ขึ้น ในใจก็นึกสะใจขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เพียงแค่ความคิดชั่วขณ

บทที่ 189 พาเซิ่งเจ๋อเฉิงไปที่โรงพยาบาลตอนกลางดึก

ถึงเวลานี้ เสิ่นอีเวยถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติไป อุณหภูมิในร่างกายของเขาในตอนนี้ ขนาดเธอนอนใกล้ๆกับเขา เธอยังแทบจะทนไม่ได้แล้วเซิ่งเจ๋อเฉิ เองจะทนได้ยังไง?

ผู้ชายบ้าอะไรไม่รู้!

เสิ่นอีเวยแอบด่าเขาอยู่ในใจ เธอใช้แรงทั้งหมดถีบเซิ่ง