บทที่ 185 เรื่องที่เซิ่งเจ๋อเฉิงสนทนากับเจิ้งอวี๋นชวน

เวลาสองทุ่ม วิลล่าตระกูลเซิ่ง

ห้องนอนของเสิ่นอีเวยไม่ได้เปิดไฟ มีเพียงโคมไฟตั้งโต๊ะข้างหัวเตียงเท่านั้นแสงไฟเป็นสีเหลืองอบอุ่น ทำให้ภายในห้องนอนดูแล้วรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

เสิ่นอีเวยเพิ่งอาบน้ำเสร็จ อยู่ในชุดนอนกำลังนั่งอยู่บนระเบียง

บทที่ 186 ฉันสามารถขอโทษเจิ้งอวี๋นชวนได้

เพียงแต่เสิ่นอีเวยยิ่งพูดก็ยิ่งหลงใหล เดิมทีก็ไม่ได้ระวังสายตาที่เซิ่งเจ๋อเฉิงมองหล่อน อีกทั้งกว่าจะรอหล่อนรับรู้บรรยากาศในอากาศแล้วดูเหมือนว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้องจึงหันหลังศีรษะกลับมา ตอนนั้นเอง ก็เป็นเวลาเดียวกับที่เซิ่งเจ๋อเฉิงเปิดดวงตาของเขาขึ้นมาพอดี

บทที่ 187 คืนนี้ผมจะนอนที่นี่

เสิ่นอีเวยกำลังวุ่นวายลังเลว่าจะพูดกับเซิ่งเจ๋อเฉิงอย่างไร ความคิดก็ถูกเซิ่งเจ๋อเฉิงขัดจังหวะ

“ดึกดื่นขนาดนี้แล้ว คุณยังไม่คิดจะนอน?”

เสิ่นอีเวยอึ้งอยู่สักพักแล้วหันศีรษะมา เซิ่งเจ๋อเฉิงกำลังใช้สายตาพินิจพิเคราะห์มองหล่อนอยู่

น้ำเสียงของคำถามนี้กับ