บทที่ 147 เป็นฝ่ายติดต่อเสิ่นเหยียนชิ่งก่อน

ฉินจื่อเฟิงกระพริบตาปริบๆ "ก็ครั้งก่อนบทที่คุณไปดูงานที่เมือง C มีหุ้นส่วนเก่าแก่ของบริษัทมาที่ทำงาน ตอนนั้นพวกเขาถามท่านประธานเซิ่งว่าทำไมถึงให้คุณอยู่ที่บริษัทต่ออีก ยังบอกอีกว่าคุณไม่ได้มีอำนาจอะไรทำอะไรก็ไม่ได้ ตอนนั้นสีหน้าของท่านประธานแย่มาก เขาไม

บทที่ 148 นี่แค่การเตือนเล็กๆน้อยๆ

เซิ่งเจ๋อเฉิงไม่ได้เข้าใจความหมายเสิ่นอีเวยเลยแม้แต่น้อย จึงรีบเหยียบคันเร่งเต็มที่อีก

เสิ่นอีเวยผวาตกใจหันไปดู สีหน้าของเขาเย็นชาจนน่ากลัว สองข้างทางเป็นสีเขียวของต้นไม้ดอกไม้ วิวนอกหน้าต่างรถผ่านไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว หัวใจหล่อนแทบจะพุ่งมาที่คอหอยอยู่แล

บทที่ 149 เกี่ยวกับคำนินทาเหล่านั้น

สุดท้ายเสิ่นอีเวยและเซียวหันถิงก็เลือกที่จะนัดพบกันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่ง

ผู้ชายที่นั่งตรงข้ามยังคงเหมือนเมื่อก่อนที่ดูดีมีชีวิตชีวา เซียวหันถิงสวมชุดสูทสีเทาเข้มที่ถูกตัดมาพอดีตัว ยิ่งทำให้เขาดูภูมิฐาน

เซียวหันถิงคนกาแฟในแก้วของเขาพร้อกับถามด้วยเสียง