บทที่ 140 เธอมันก็แค่หมากตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ

ที่แท้....สิ่งที่แย่ๆที่คิดไว้ในใจมันก็กลายเป็นความจริง ใจเสิ่นอีเวยแตกสลายเป็นผุยผง เธอรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะดับสลายลงแล้ว

เสิ่นอีเวยรู้สึกว่าใบหน้าของเซิ่งเจ๋อเฉิงมันเริ่มพร่ามัวและไกลออกไปเรื่อยๆ ขนาดเสียงของตัวเธอเองยังรู้สึกได้ยินไม่ค่อยชัดเ

บทที่ 141 เรื่องของหวายหลี่วิ่ลลา

แม้ว่าคุณปู่จะยังป่วยอยู่ แต่ไหวพริบของท่านก็ยังไวเหมือนเดิมอยู่เสมอ

สีหน้าของเซิ่งเจ๋อเฉิงก็ยังคงเย็นชาเหมือนเดิม เสิ่นอีเวยก็ได้แต่ปิดปากให้เงียบสนิทไม่พูดอะไรออกมา คุณปู่เซิ่งก็ได้แต่ถอนหายใจ แล้วก็หยิบมือคนละข้างของทั้งสองคนนำมาวางทับกัน ฝ่ามือของเซิ่งเ

บทที่ 142 พวกคุณจะทะเลาะกันอีกนานแค่ไหม

เสิ่นอีเวยถูกความเย็นชาของเขาเตือนสติกลับมา จนตื่นขึ้นมาจากภวังค์

จริงด้วย ที่นี่คือหวายหลีวิ่ลลา คุณปู่ยังนอนป่วยอยู่บนเตียง เสิ่นเหยียนชิ่งมาหาเธอ ถ้าวันนี้ปล่อยให้เขามาสร้างปัญหาในวิลล่าล่ะก็ ดูจากสีหน้าที่เย็นชาเหมือนน้ำแข็งของเซิ่งเจ๋อเฉิงแล้ว เ