บทที่ 8 ปล่อยลูกสาวของฉันไปเถอะ

น้ำตาของเธอไหลลงมาเต็มใบหน้า หัวใจของเธอเจ็บปวดเหมือนกับจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ

น้ำแกงที่หกไหลอยู่เต็มพื้น อาหารที่กระเด็นปะปนกันดูสกปรกมากเสียจนเหมือนกับเศษขยะ

ละตินหยิบอาหารจากพื้นขึ้นมากินอย่างไม่ลดละ เธอยัดทุกอย่างเข้าไปจนเต็มปาก แล้วกลืนลงอย่างยากลำบาก

‘เอือ

บทที่ 9 อยากตายเหรอ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก

ฟรานซิสเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวที่ยืนอยู่ริมหน้าต่าง

สายลมที่โชยมาพัดชายกระโปรงของเธอจนปลิวไสว ราวกับว่าเป็นใบไม้แห้งที่ถูกแรงลมพัดโชยไปอย่างไร้ทิศทาง

ห้วงลึกของหัวใจเธอยังคงมีความเจ็บปวดที่ฝังเอาไว้อยู่

ครั้งหนึ่งเขาที่ ‘เคย’ รักและปกป้องเธอราวกับว่าเ

บทที่ 10 เขาหมั้นแล้ว

ละตินไม่สามารถพูดอะไรได้ ร่างกายของเธอสั่นหนักมากขึ้นไปอีก

เธออยากจะประท้วงด้วยการอดอาหาร นานาเลยไปบอกฟรานซิสว่าจะมาป้อนเธอให้เอง แต่จริง ๆ แล้วกลับมาใช้วิธีแบบนี้เพื่อกลั่นแกล้งเธอในทุก ๆ ครั้ง

“พี่สาว เธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเกลียดเธอ?”

“เพราะว่าฉันก็เป็นลูกสาวของตระกูล