บทที่ 21 อดีตกลายเป็นเศษฝุ่น

ภาสน์พูดกล่อมไม่สำเร็จ เธอได้ตัดสินใจแล้วก็ต้องยอมรับการตัดสินใจของเธอ เขาได้แต่บอกเธอว่าถ้าต้องการความช่วยเหลือจากเขาก็ให้รีบบอกเขาทันที

ละตินขอบคุณภาสน์ ในใจของเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

ตั้งแต่รอดพ้นจากความตาย เธอก็จมปลักอยู่แต่กับการแก้แค้นและความเกล

บทที่ 22 กลับมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง

จัสมินจัดการเอกสารเข้าทำงานเสร็จ ก็เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าห้องทำงานของฟรานซิส

เธอหลับตาลง แล้วหายใจเข้าลึกๆ

ในเวลาเดียวกันความทรงจำในอดีตก็แล่นเข้ามาในสมองของเธอ

ภาพที่ตัวเองถูกมัดไว้ในห้องมืด

ภาพที่ตัวเองปีนขึ้นหน้าต่างด้วยท้องที่ใหญ่

บทที่ 23 พี่ อย่าฆ่าฉัน

ประตูถูกปิดลง ภายในห้องเริ่มเข้าสู่ความมืด

จัสมินก็ไม่ได้เปิดไฟ เธอเดินไปยังตรงหน้าของนานาทีละก้าวๆ

ไฟดวงหนึ่งที่ติดอยู่บนฝาผนัง ส่องแสงสว่างสีเขียวลงมา นานาที่ปล่อยผมยาวอย่างยุ่งเหยิง ราวกับว่าเป็นผีบ้า

ภายใต้แสงสว่างสีเขียวอ่อนๆ นานาไม่ใช่คนที่น่าสงสารเหมือนเมื่อก่อ