บทที่ 70 สาลี่น้ำตาลกรวย

หลินเยว่เลี่ยงยอมรับว่าฝีมือทำอาหารของเธอไม่เลว "ต่อไปจะทำของอร่อยๆ ให้พวกเจ้ากินทุกวัน"

เซียวเช่อลูบหัวเธออย่างทะนุถนอม "ดี ต่อไปจะกินอาหารที่ภรรยาทำทุกวัน"

คู่สามีภรรยาหยอกล้อกันโดยไม่รู้ตัว คนข้างๆ ต่างพากันหน้าแดง

เซียวเฉิงกระแอมสองที "พี่ใหญ่ ดึกแล้ว ทางไปอำเภอไม่ใ

บทที่ 71 เจอเงิน

หลินเยว่เลี่ยงตาเป็นประกาย: "ซานเตี้ยน ถ้าให้เจ้าช่วยฉันหาของบางอย่าง เจ้าจะหาได้ไหม?"

"โฮ่งๆๆ... ซานเตี้ยนลองดูได้"

"ดี เดี๋ยวฉันจะปล่อยเจ้าออกไป แต่ห้ามเห่านะรู้ไหม?"

หลินเยว่เลี่ยงตอนนี้ดูเหมือนหมาป่าที่กำลังล่อกระต่ายน้อย

ซานเตี้ยนได้ยินว่าจะได้ออกไป ดูตื่นเต้นมาก: "โฮ่งๆๆ

บทที่ 72 สองความผิดหนึ่งการลงโทษ

อาจเป็นเพราะช่วงนี้ได้กินดีขึ้น?

หรืออาจเป็นเพราะได้ออกมารับแดดทุกวัน และมีการระบายอากาศในห้องดีขึ้น?

อาจเป็นไปได้ว่าลูกสะใภ้ให้น้ำแพรพวงใส่น้ำตาลกรวดได้ผล...

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด เขารู้สึกว่าร่างกายไม่ได้สบายแบบนี้มานานแล้ว

"อืม พ่อรู้สึกว่าวันนี้ร่างกายเบาสบายมา