บทที่ 655 ความภาคภูมิใจ

หลินเยว่เหลียงจับแขนหวังซื่อ พูดด้วยความตื่นเต้น: "แม่ เห็นไหมคะ?"

"คนที่อยู่หน้าสุดคือซิงเอ๋อร์ของเราไง"

หวังซื่อมือซ้ายถูกหลินเยว่เหลียงจับ มือขวาบีบแขนหลินเอ๋อร์แน่น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่อาจควบคุม

"เห็นแล้ว เห็นแล้ว ซิงเอ๋อร์ของเราสอบได้จริงๆ..."

พูดถึงตรงนี้ เจ้าก็รู้สึก

บทที่ 656 ฮ่องเต้ให้ความไว้วางใจพวกเขาทั้งสองคนอย่างมาก

ขบวนแห่เพิ่งจะผ่านไป หลิวหลินก็กลับมาแล้ว

หลินเยว่เลี่ยงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีคนที่เข้าร่วมการสอบขุนนางอีกคน เจ้าตื่นเต้นจนลืมหลิวหลินไปเลย...

"พี่เขย เป็นอย่างไรบ้างคะ?"

ตอนนี้หลิวหลินยังไม่ค่อยสงบใจนัก ก่อนที่จะรู้จักกับหลินเยว่เลี่ยง เ

บทที่ 657 กลับบ้านด้วยความสำเร็จ

เพื่อความปลอดภัยระหว่างการเดินทาง ซื่อถูเหลียงส่งองครักษ์ 10 นายมาคุ้มกัน ทำให้หลินเยว่เลี่ยงสบายใจขึ้นมาก

หลังจากเรื่องการสอบของหลินซิงจบลงด้วยดี สิ่งที่หลินเยว่เลี่ยงกังวลที่สุดก็คือเซียวเช่อที่อยู่ชายแดน

เจ้าหวังเพียงว่าเขาจะชนะสงครามครั้งนี้และกลับมาอยู่พร้อม