บทที่ 629 - สองปีต่อมา

ซื่อถูเหลียงเอื้อมมือไปในนาข้าว หยิบปูนาขึ้นมาเล่น

ซื่อถูชุนถามอย่างไม่แน่ใจ: "น้องสาม นี่ไม่ใช่วัตถุดิบที่ใช้ทำปูผัดพริกเกลือที่ร้านสือเว่ยเทียนใช่ไหม?"

ซื่อถูเหลียงไม่ปิดบัง: "ใช่แล้ว"

ซื่อถูชุนทำท่าเหมือนเพิ่งเข้าใจ: "น่าแปลก เรียกว่าปูนา ที่แท้ก็เลี้ยงในนาข้าวจริงๆ!"

บทที่ 630 - ผู้สอบได้อันดับหนึ่งของเมืองเจียงโจวปีนี้

หลินเยว่เลี่ยงตกตะลึง นางคิดมาตลอดว่าที่ลูกชอบการแพทย์มาก ถึงได้อุ้มตำราแพทย์อ่านส่งเดชทุกวัน ไม่คิดว่าเขาจะอ่านตัวหนังสือในนั้นออกจริงๆ และยังท่องได้ด้วย

"เอ้อร์เป่า ตัวหนังสือในนี้ลูกอ่านออกหมดหรือ?"

เอ้อร์เป่ายิ้มเหมือนจิ้งจอกน้อย: "แม่ เอ

บทที่ 631 องค์รัชทายาท

เจ้าหน้าที่มองส่งท่านผู้ว่าการมณฑลจากไป ก่อนจะหันกลับมาติดประกาศต่อ

เหตุการณ์เมื่อครู่ถูกผู้คนที่มาดูประกาศเห็นอย่างชัดเจน และทำให้พวกเขาได้รู้จักตัวตนของเซียวเช่อไปโดยปริยาย

ทุกคนมองแผ่นหลังที่เดินจากไปด้วยความอิจฉา

ดูสิ พี่ชายได้เป็นผู้ว่าการสามมณฑล น้องชายก็สอบได้เป็นที