บทที่ 548 ซื่อเหลียงกลับเจียงโจว

เจ้ามีลางสังหรณ์ว่าการจากไปอย่างกะทันหันของอ๋องเหลียงต้องมีเหตุผลบางอย่าง

แต่นั่นเป็นเรื่องสำคัญของเขา เจ้าก็ไม่ควรถามมากเกินไป

ซื่อเหลียงเปลี่ยนสีหน้าจริงจังที่มีต่อมู่เสียว: "พี่สาว ข้าต้องกลับไปจัดการธุระบางอย่าง ที่นี่ไม่สะดวก"

"พอดีพี่เขยจะไปรับตำแหน่งที่เจีย

บทที่ 549 ไม่ต้องการค่าตอบแทนใดๆ

หลินเยว่เลี่ยงไม่คิดเช่นนั้น เจ้าพูดอ้อนๆ: "แม่ ตอนนี้ท่านเป็นเจ้าที่ดินแล้วนะ ก็ควรมีบ้านเยอะๆ สิ"

หวังซื่อหัวเราะกับคำพูดของเจ้า: "เจ้าคิดว่าแม่เจ้าเป็นเจ้าที่ดินจริงๆ หรือ?"

หลินเยว่เลี่ยงยิ้มเจ้าเล่ห์: "แม่ อย่ามาถ่อมตัวเลย คนอื่นอาจไม่รู้ว่าปีนี้ท่านทำเงินได

บทที่ 550 ห้ามไปจีบสาวที่อื่นนะ

เซียวเหลี้ยงที่อยู่ข้างๆ มองลูกๆ โต้เถียงกัน จึงแทรก: "ภรรยาต้าหลาง ฟังน้องห้าเถอะ"

"เขาพูดถูก ถ้าไม่มีเจ้า ตอนนี้ครอบครัวนี้คงยังกินข้าวหยาบกับผักดองอยู่ ก็ให้เขาได้แสดงความกตัญญูเถอะ!"

เมื่อพ่อสามีพูดแบบนี้ และเซียวเฉิงก็ยืนกรานท่าทีแบบนี้ หลินเยว่เลี่ยงก็ไม่คัด