บทที่ 510 ชุยเปี่ยว

"เพล้ง..."

"เพล้ง..."

เสียงดังสองครั้ง เป็นเสียงตบที่หลินเยว่เลี่ยงรวบรวมพลังภายในที่เพิ่งเพิ่มขึ้นจากการโกงด้วยน้ำพุวิเศษ ตบออกไปอย่างแรง

ชายทั้งสองมีเลือดซึมออกมาที่มุมปาก พร้อมกับฟันหลายซี่ที่มีเลือดติดหล่นออกมา แรงไม่ใช่น้อยเลย

สองคนนั้นตกตะลึงก่อน สัญชาตญาณอยากยกมือขึ้นม

บทที่ 511 รอถามชุยเปี่ยวก่อนสรุป

ข้ออ้างก็คือ ทางการไม่มีกำลังคนมากพอที่จะดูแลท่าเรือ การที่มีคนช่วยดูแลความเป็นระเบียบโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายถือเป็นเรื่องดี จึงทำให้หัวหน้าท่าเรือพวกนี้กลายเป็นที่ยอมรับอย่างถูกกฎหมาย

ไม่เพียงเท่านั้น โดยทั่วไปพวกหัวหน้าที่คุมท่าเรือมักมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเจ้าหน้

บทที่ 512 พบกลไกลับ

"ที่ชานเมืองมีบ้านร้างหลังหนึ่ง เมื่อท่านชุยต้องจัดการกับของที่ไม่อยากให้คนเห็น ก็จะสั่งให้คนเอาไปที่นั่น" ชายอายุมากกว่าพูดจบ ก็ก้มหน้าลงเหมือนทำผิดร้ายแรง ทำตัวนอบน้อมต่อไป

มู่เสียวลุกขึ้นทันที จับคนบนพื้นขึ้นมา: "นำทาง"

เซียวเช่อและคนอื่นๆ ก็ตามออกไป

มู่สวินมองไปที่หลินเย