บทที่ 497 ของสวยงามขนาดนี้ จะให้ข้ากินลงได้อย่างไร

มู่สวินพึมพำ: "ขนมแบบนี้ ถ้าไม่ตะลึงก็แปลกแล้ว..."

เขาค่อยๆ ยื่นนิ้วออกไป ตั้งใจจะแตะใบไม้สีเขียวที่ทำจากครีม

"ปัง..."

ก่อนที่จะได้แตะเค้ก มือของเขาก็ถูกตีอย่างแรง

ซื่อเหลียงพูดอย่างไม่ไว้หน้า: "ของสวยขนาดนี้ ถ้าพี่ชายมู่ทำเสียหายจะทำอย่างไร?"

หม

บทที่ 498 วางแผนซื้อบ้านในเมืองเจียงโจว

เสี่ยวหนิงพูดยิ้มๆ พอเงยหน้าขึ้นมา สายตาก็สบกับมู่จิ่นพอดี

คราวนี้ ไม่เพียงแต่หงอวี้ที่หน้าแดง ใบหน้าของเสี่ยวหนิงก็รู้สึกร้อนผ่าวเช่นกัน

มู่จิ่นกลับใจกว้าง: "เสี่ยวหนิง ข้านึกว่าเจ้าไม่อยู่บ้านเสียอีก"

หมู่หรงเยว่หนิงมองใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มข

บทที่ 499 วิ่งได้แล้ว

หลินเยว่เลี่ยงพยักหน้า: "อืม ควรซื้อที่ดินสองแปลงด้วย พ่อของท่านกับพ่อแม่ข้าล้วนคุ้นเคยกับงานเกษตร ถ้าให้พวกท่านอยู่ในเมือง พวกท่านคงไม่ชิน"

"อืม เรื่องนี้ไม่ต้องรีบ ค่อยๆ จัดการไป"

เซียวเช่อพูดจบ ก็ลูบหลังหลินเยว่เลี่ยงเบาๆ ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรอีก ค่อยๆ เข้าสู่ห้วงนิทรา

วั