บทที่ 470 เหลียนผีที่มีพลังไม้

ลูกน้อยทั้งสองตอนนี้อายุสามเดือนแล้ว เริ่มจำคนได้ ทุกครั้งที่เห็นหลินเยว่เลี่ยงและเซียวเช่อก็จะรักใคร่ไม่หยุด อยากให้พ่อแม่อุ้มตลอด

ครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน หลินเยว่เลี่ยงให้นมลูกชายทั้งสองเสร็จตั้งใจจะออกไปจัดการเรื่องอาหาร แต่พอเจ้าจะไป เด็กน้อยทั้งสองก็อ้าปากร้องไห้

บทที่ 471 จิ้งจอกอาศัยอำนาจเสือ

มื้ออาหารนี้ ตอนแรกคนในครอบครัวเซียวยังรู้สึกเกร็งๆ อยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นว่าซื่อเหลียงยังคงเป็นเหมือนตอนอยู่ที่บ้านเซียวเหมือนเดิม และกุ้ยเฟยหมู่หรงก็เป็นกันเอง ความเกร็งค่อยๆ หายไป กลับมาทานอาหารได้ตามปกติ

หลังอาหารกลางวัน หมู่หรงเยว่หนิงรู้สึกสดชื่น จึงไม่อยากกลั

บทที่ 472 ทำตามใจตนเองได้เลย

เซียวเช่อจะปล่อยให้คนพวกนั้นเข้าใกล้ได้อย่างไร ร่างกายหมุนอย่างรวดเร็ว เคลื่อนไหวเร็วจนคนทั่วไปมองไม่เห็นการออกมือ พวกคนรับใช้ร่างกำยำทั้งหมดร้องด้วยความเจ็บปวด กระเด็นออกไป

ฝูงสุนัขก็ร่วมมือเป็นอย่างดี กำลังฉีกเสื้อผ้าของเถ้าแก่โจว หลินเยว่เลี่ยงได้สั่งซานเตี้ยนไว้ ห