บทที่ 448 ล้วนเป็นคนน่าสงสาร

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนนำ ชักชวนกันไปก่อเรื่องที่บ้านเซียว คิดว่าถ้าคนตระกูลเซียวพูด ต่อให้กู๋ห่ายมีหลักการแค่ไหนก็คงห้ามไม่ได้

สามีภรรยาเซียวไม่อยู่บ้าน พวกนั้นมาก่อเรื่องที่เขาเหนือ ซานเตี้ยนนำหน้าพาน้องหมาไปยืนขวางทางเข้า

พวกนั้นได้แต่ยืนตะโกนอยู่ที่ทางเข้า เซียวเหลี้ย

บทที่ 449 แสดงอำนาจ

แม้เจ้าจะมีความคิดเช่นนี้ แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่างที่นี่ได้ ได้แต่ทำตามกฎการอยู่รอดของยุคนี้

หลังจากสอบถาม หลินเยว่เลี่ยงเข้าใจสถานการณ์คร่าวๆ ของคนเหล่านี้ พวกเขาล้วนเป็นทาสที่ผู้ว่าการเมืองเจียงโจวคนก่อนทยอยซื้อมาจากที่ต่างๆ ส่วนใหญ่ถูกครอบครัวขายตั้งแต่เด็ก จำไม่ได

บทที่ 450 ขู่ให้กลัว

ในกลุ่มทหารมีคนประจบประแจง นึกถึงคำที่ท่านเซียวสั่งก่อนออกเดินทาง 'แต่ละคนต้องฉลาด' จึงมีคนลงจากม้า วิ่งไปจูงม้าให้เซียวเช่อ

ชาวบ้านคนหนึ่งขยี้ตาแรงๆ: "ข้าไม่ได้ตาฝาด ต้าหลางตระกูลเซียวใส่ชุดขุนนาง"

"ดูเหมือนจะต่างจากตอนเป็นตำรวจด้วย"

"สวยกว่าชุดตำรวจมาก ดูเหมือนเกราะทหาร?"