บทที่ 420 ความรู้สึกพ้นโทษช่างดีจริงๆ

เซียวเช่อดูเหมือนจะเห็นความคิดของอีกฝ่าย: "เจ้าเสียขาไปแล้วหนึ่งข้าง ต่อให้ข้าปล่อยให้เจ้าวิ่ง เจ้าก็วิ่งไม่ได้ ข้าแนะนำว่าอย่าดิ้นรนให้เสียเปล่า ให้ความร่วมมือกับท่านนายอำเภอดีๆ จะได้ทรมานน้อยหน่อย"

คนนำหน้าถึงได้รู้สึกว่าโคนขาของเขาเย็นๆ ก้มลงมอง เห็นขาทั้ง

บทที่ 421 ยอมมอบกายถวาย

ที่หน้าศาล หญิงสาวหลายคนที่ได้รับการช่วยเหลือเมื่อวานพร้อมกับญาติรออยู่ที่นั่น เตรียมพร้อมที่จะขึ้นให้การเป็นพยาน

หญิงสาวในชุดสีชมพูก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย สายตาของเธอจับจ้องที่เซียวเช่อตลอดเวลา

เซียวเช่อจ้องมองกลุ่มคนตรงกลางศาลอย่างเคร่งขรึม ไม่มองไปทางอื่น

อาลักษณ์ฟู่ถือ

บทที่ 422 รักที่ไม่พึงประสงค์เพราะไม่มีแผลเป็น

พ่อของชูหน้าตาไม่ดีเลย ตบหน้าชูเสี่ยวเตี๋ยอย่างแรง

ชูเสี่ยวเตี๋ยรู้ว่าตัวเองทำให้อับอาย เอามือกุมหน้าวิ่งออกจากที่ว่าการ เธอไม่เคยคิดว่าการแสดงความชอบต่อวีรบุรุษจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เช่นนี้ เธอคิดว่าตัวเองก็มีรูปโฉมงดงามอยู่บ้าง แต่เขากลับดูถูกเธอ

ผลล