บทที่ 418 คะแนนลงโทษคนชั่วที่มาอย่างกะทันหัน

เซียวเช่อบนต้นไม้ไม่ไกลได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนชัดเจน พวกเขามาจับแก๊งค้ามนุษย์ไม่ผิด แต่ก็มาเพื่อช่วยคนด้วย

เหรินหย่งซุ่มอยู่ด้านหลังลาน เขาก็ได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนอยู่บ้าง ความคิดของเขาตอนนี้เหมือนกับเซียวเช่อ คือต้องจับพวกค้ามนุษย์และช่วยหญิงสาวด

บทที่ 419 แก้แค้นทั้งต้นทั้งดอก

หญิงสาวชุดชมพูยังคงจ้องมองเซียวเช่อ แม้จะเดินจากไปกับเจ้าหน้าที่ แต่แววตาที่แสดงความอาลัยอาวรณ์นั้นเห็นได้ชัด

เซียวเช่อกลับไม่ได้สังเกตเรื่องนี้ เพราะเขาไม่แม้แต่จะเงยตามอง จึงไม่รู้ว่ามีคนมองเขาอยู่

แต่ทุกอย่างนี้กลับถูกเหรินหย่งจับได้หมด

เขาใช้ศอกกระทุ้งเซียวเช

บทที่ 420 ความรู้สึกพ้นโทษช่างดีจริงๆ

เซียวเช่อดูเหมือนจะเห็นความคิดของอีกฝ่าย: "เจ้าเสียขาไปแล้วหนึ่งข้าง ต่อให้ข้าปล่อยให้เจ้าวิ่ง เจ้าก็วิ่งไม่ได้ ข้าแนะนำว่าอย่าดิ้นรนให้เสียเปล่า ให้ความร่วมมือกับท่านนายอำเภอดีๆ จะได้ทรมานน้อยหน่อย"

คนนำหน้าถึงได้รู้สึกว่าโคนขาของเขาเย็นๆ ก้มลงมอง เห็นขาทั้ง