บทที่ 396 พลังพิเศษติดตัวมาแต่กำเนิด

เซียวเหลี้ยงคิดดูแล้ว ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ เขาจึงค่อยๆ รับเด็กจากมือของหวังซื่อด้วยความระมัดระวัง

"ฮ่ะๆ หลานชายของข้าหน้าตาเหมือนต้าหลางตอนเด็กๆ เลย โตขึ้นมาต้องไม่ต่างกันแน่" เซียวเหลี้ยงยิ้มจนปากแทบจะหุบไม่ลง

แต่หวังซื่อกลับแบะปากไม่ให้เกียรติอีกฝ่าย

บทที่ 397 ของขวัญชิ้นใหญ่ให้พ่อ

หลินเยว่เลี่ยงและเซียวเช่อตอนนี้มีความรู้สึกเหมือนร้อนเย็นสลับกัน ด้านหนึ่งดีใจที่ลูกเกิดมาพร้อมพลังพิเศษ อีกด้านก็กังวลว่าคนอื่นจะพบเข้า

เซียวเช่อค่อนข้างใจเย็นกว่า: "ภรรยา ต่อไปเด็กสองคนนี้เราพยายามดูแลเอง ปานของพวกเขาก็อย่าให้คนอื่นเห็น"

หลินเยว่เลี่ยงพยักหน้าอ

บทที่ 398 หลินซิงไหว้บรรพบุรุษ

สุดท้ายหลินเยว่เลี่ยงผลักเขาเบาๆ: "พอได้แล้ว อย่าอ้อยอิ่งอีก คนอื่นรออยู่ข้างนอกนะ!"

เซียวเช่อได้ยินภรรยาเตือน จึงจำใจจากไป

คณะเดินทางนำเครื่องเซ่นไหว้ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าไปถึงหมู่บ้านตระกูลหลิน อาห้าพาชาวบ้านมารอที่ปากทางเข้าหมู่บ้านแต่เช้า เห็นคนมาแล้วก็รีบต้อนรั