บทที่ 393 ในที่สุดก็คลอด

ตอนนี้หลินเยว่เลี่ยงไม่ได้ปวดท้อง เห็นเซียวเช่อทำหน้าตื่นก็รู้สึกขำ: "สามี เจ้าอย่าตื่นเลย ตอนนี้ข้ารู้สึกยังดีอยู่"

พูดจบประโยคนั้น ใบหน้าเล็กๆ ของนางก็ย่นเข้าหากัน: "ซี้ด..."

เซียวเช่อมองนางด้วยความตื่นตระหนก: "ภรรยา ปวดอีกแล้วหรือ?"

หวังซื่อเห็นลูกเขยดูแลลูกสาวดีแบบน

บทที่ 394 ปานแดง

หลินเยว่เลี่ยงปวดจนเป็นตายเป็นเป็น โชคดีที่ยังมีสติ ส่งพลังไม้เข้าร่างกายเพื่อเสริมกำลัง ไม่งั้นทรมานนานขนาดนี้คงจะสลบไปแล้ว

หมอเซี่ยเห็นเด็กคนที่สองยังไม่คลอดสักที ก็ถือกล่องยารออยู่ข้างนอก เตรียมฝังเข็มให้หลินเยว่เลี่ยงได้ทุกเมื่อ

ขณะที่ทุกคนกำลังกังวลสุดขีด ยายซูก็พูดขึ้น: "เ

บทที่ 395 ข้าอยากเห็นหลานชายคนโต

หลินเยว่เลี่ยงก็ถูกปลุกตื่น นางเห็นเซียวเช่อวุ่นวายอยู่ระหว่างลูกชายสองคน เดี๋ยวอุ้มพี่ใหญ่ เดี๋ยวอุ้มน้องสอง เด็กสองคนยังร้องไห้ไม่หยุด

แม้หลินเยว่เลี่ยงจะเป็นแม่ครั้งแรก แต่ก็พอรู้ความรู้ทั่วไปที่จำเป็นบ้าง: "สามี ดูสิว่าพวกเขาฉี่รึเปล่า ต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมให้แห้