บทที่ 391 วิธีประนีประนอม

หลังจากได้ฟังคำพูดของหมอเซี่ย หลินหล่าวเอ๋อร์และหลินหล่าวซานก็รู้สึกโล่งใจจริงๆ ถึงเฉินซื่อจะแย่แค่ไหนก็เป็นแม่ผู้ให้กำเนิดพวกเขา

แม้ว่าพวกเขาจะเคยบ่นเรื่องเฉินซื่อมากมาย แต่ในตอนนี้ก็ไม่สามารถโกรธแค้นนางได้

ต้องบอกว่าความสัมพันธ์ทางสายเลือดนั้นช่างประหลาดเหลือเกิน ตั้ง

บทที่ 392 ปวดท้อง

ในขณะเดียวกัน หวังซื่อก็ปลอบใจตัวเอง แค่ส่งอาหารทุกวันเท่านั้นเอง

ไม่มีปัญหา ตอนนี้ครอบครัวมีฐานะดี ไม่ขาดอาหารสักมื้อ แต่ก็จำกัดแค่ส่วนที่นางกินเท่านั้น

หลังออกจากเรือนใหญ่ตระกูลหลิน ความสุขที่หลินซิงสอบได้ที่หนึ่งก็หายไปหมด ทุกคนทำหน้าเศร้าหมอง

หลินหล่าวซานเดินไปพูดไป: "พี่สอ

บทที่ 393 ในที่สุดก็คลอด

ตอนนี้หลินเยว่เลี่ยงไม่ได้ปวดท้อง เห็นเซียวเช่อทำหน้าตื่นก็รู้สึกขำ: "สามี เจ้าอย่าตื่นเลย ตอนนี้ข้ารู้สึกยังดีอยู่"

พูดจบประโยคนั้น ใบหน้าเล็กๆ ของนางก็ย่นเข้าหากัน: "ซี้ด..."

เซียวเช่อมองนางด้วยความตื่นตระหนก: "ภรรยา ปวดอีกแล้วหรือ?"

หวังซื่อเห็นลูกเขยดูแลลูกสาวดีแบบน