บทที่ 387 ละครที่เรือนเก่า

ดูเหมือนว่าอนาคตของตระกูลหลินจะรุ่งเรืองหรือไม่ขึ้นอยู่กับเด็กคนนี้แล้ว

อาใหญ่ยิ่งคิดยิ่งฝันสวย ญาติที่ไปหมู่บ้านเกาซานด้วยกันก็เช่นกัน ทุกคนรู้สึกตื่นเต้น แน่นอนว่าความตื่นเต้นนี้เป็นเพราะความยินดีที่หลินซิงสอบผ่านซิ่วไฉ

ทุกเรื่องย่อมมีสองด้าน มีคนดีใจก็ต้องมีคนอิจฉาต

บทที่ 388 ย่าของข้าไม่ไหวแล้ว

หลินโหย่วสุ่ยเห็นเฉินซื่อตะโกนใส่เกิงซื่อพอดี จึงหลบไปอยู่หลังนาง

เกิงซื่อเห็นหลินโหย่วสุ่ยเคลื่อนไหวช้าลง จึงฟาดจอบเข้าไป ผลคือ ฟาดไม่โดนหลินโหย่วสุ่ย แต่กลับฟาดโดนไหล่ของเฉินซื่อเต็มๆ

เฉินซื่อล้มลงข้างๆ เลือดไหลไม่หยุด

พอเห็นเลือด เกิงซื่อก็ตกตะลึง ไม่มีท่าทางเหิ

บทที่ 389 หมอเฒ่าผู้เชี่ยวชาญลงมือ

เซียวเช่อก็คิดเช่นนั้นจริงๆ หมอเซี่ยจะยอมช่วยรักษาหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับวาสนาของยายแก่คนนั้น

หลินหล่าวเอ๋อร์ไม่กล้าชักช้าแม้แต่วินาทีเดียว ลากเซียวเช่อวิ่งออกไป: "เร็ว พาข้าไปพบหมอเซี่ย"

เซียวเช่อรู้ว่าสถานการณ์เร่งด่วน พาพ่อตาไปห้องหมอเซี่ย หมอเซี่ยกำลังจัดสมุน