บทที่ 369 ขอเวลาสองปี

ซื่อเหลียงดึงแขนมู่จิ่น เรียกให้เขาออกไป

ตอนนี้มู่จิ่นไม่อยากไปจริงๆ ในที่สุดก็ได้เห็นเซียวหนิง ยังมองไม่อิ่มเลย...

แต่เขาก็รู้ว่าตระกูลเซียวต้องพูดคุยเรื่องส่วนตัว พวกเขาอยู่ที่นี่ไม่สะดวก จึงจำใจเดินขึ้นบันไดไปกับซื่อเหลียง

ทั้งสองเดินมาถึงประตู พอดีเห็นหงอวี้ที่ยังงุนงง

บทที่ 370 สักวันต้องถูกตบหน้าแน่

เซียวเช่อและหลินเยว่เลี่ยงกลืนเหตุผลที่จะคัดค้านทั้งหมดกลับไป

เมื่อเซียวหนิงผู้เกี่ยวข้องบอกว่ายินดีรอ พวกเขาจะคัดค้านได้อย่างไร?

จะใช้อำนาจพี่ใหญ่พี่สะใภ้ใหญ่บังคับขัดขวาง?

เซียวเช่อไม่ใช่คนแบบนั้น หลินเยว่เลี่ยงยิ่งไม่ใช่ ในใจนางยังหวังให้ทั้งสองคนได้อยู่ด้วยก

บทที่ 371 ข้าอยากได้ดอกท้อเยอะๆ

สายลมอ่อนๆ พัดพาดอกท้อสีชมพูอ่อนมาตกลงบนเสื้อของหลินเยว่เลี่ยง

หลินเยว่เลี่ยงมองกลีบดอกไม้เล็กๆ นั้น จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้

ย่าของเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของเธอ ทำเหล้าดอกท้อทุกปี เพื่อนเคยเอามาให้เธอหนึ่งขวด

เหล้าดอกท้อมีกลิ่นหอมอ่อนๆ และรสหวานนิดๆ ดื่มแล้วให้ความร