บทที่ 340 บ้านเก่าตระกูลหลินแยกครัว

หลินหมิงลุกพรวดขึ้น: "นี่เป็นคำพูดของท่านนะ พอข้าไปแล้วก็จะไม่กลับมาอีก และอย่าหวังว่าจะได้เงินเลี้ยงดูจากข้า"

พูดจบ เขาก็จูงหลิวซื่อและลูกสองคนเตรียมจะเดินออกไป

อาห้ารู้ว่าแม้หลินหมิงจะดูเหลวไหลในชีวิตประจำวัน แต่จิตใจไม่ได้เลวร้ายเหมือนหลินโหย่วสุ่ย เขาไม่อาจ

บทที่ 341 เซียวเช่อให้ความช่วยเหลือ

หลินหมิงและน้องชายไม่ได้พูดอะไร ถือว่ายอมรับโดยปริยาย อาสองก็เคยถูกแบ่งออกมาแบบนี้ แล้วก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ไม่ใช่หรือ? พวกเขาไม่เชื่อว่าตัวเองที่มีมือมีเท้าจะปล่อยให้เมียและลูกอดตาย

หลินโหย่วสุ่ยพูดต่อ: "ข้าวในบ้านก็เหลือไม่มาก จะให้พวกเจ้าคนละหนึ่งถุงแป้งข้าวโพ

บทที่ 342 รีบสอบให้ได้ตำแหน่งเพื่อสร้างชื่อเสียงให้วงศ์ตระกูล

หลังจากเหตุการณ์ในหมู่บ้านตระกูลหลิน เซียวเช่อกลับมาต้องเล่าให้พ่อตาแม่ยายฟัง ดังนั้นเมื่อกลับมาถึงเชิงเขาเหนือ เขาจึงไปที่บ้านตระกูลหลินก่อน

หลินหยางเพิ่งพาครอบครัวคุณตามา ทุกคนกำลังนั่งคุยกันในห้องโถง

เซียวเช่อเห็นคนมากมายในห้องโถง